เรียวกังเกียวโต

ในบรรดาเรียวกังห้าแห่งในเกียวโตที่รีวิว มีเพียงแห่งเดียวที่มีน้ำออนเซ็น (บ่อน้ำพุร้อน) คือสุมิยะคิโฮอัง (Sumiya Kiho-an) บนเนินเขาที่มีป่าล้อมรอบของออนเซ็นยุโนฮานะ ห่างจากสถานี JR คาเมโอกะราว 8 กม. ซึ่งสถานีนี้อยู่ห่างจากสถานีเกียวโตราว 20 นาทีโดยรถไฟ อีกสี่แห่งใช้อ่างไม้ในห้องแทน ได้แก่ ไม้โคยามากิที่ทาวารายะ (Tawaraya) และฮิรางิยะ (Hiiragiya) ไม้ฮิโนกิที่คานาเมอังนิชิโทมิยะ (Kanamean Nishitomiya) และไม้ฮิโนกิหรือฮิบะที่โฮชิโนยะเกียวโต (Hoshinoya Kyoto) สามแห่งอยู่ในเขตนากาเงียวใจกลางเมือง ทาวารายะซึ่งระบุว่าเป็นเรียวกังที่ยังเปิดอยู่ซึ่งเก่าแก่ที่สุดในเกียวโต (สมัยโฮเอ ปี 1704–11) และฮิรางิยะ (ตั้งแต่ปี 1818) ตั้งอยู่ตรงข้ามกันบนถนนฟุยะโจ ส่วนคานาเมอังนิชิโทมิยะ (ตั้งแต่ปี 1873) ตั้งอยู่บนถนนโทมิโนโคจิ โฮชิโนยะเกียวโตต้องเดินทางด้วยเรือ 10–20 นาทีขึ้นไปตามหุบเขาอาราชิยามะ

ทาวารายะ (ระดับหรู) คือตัวเลือกด้านดีไซน์และความสงบ มีห้องสไตล์สุกิยะ 18 ห้องที่ไม่มีห้องใดเหมือนกัน สบู่ เครื่องนอน และชุดนอนผลิตขึ้นเฉพาะสำหรับเรียวกัง และไคเซกิ (อาหารชุดญี่ปุ่นแบบดั้งเดิม) สไตล์เกียวโตรสละมุนเสิร์ฟในห้อง ราคาราว 164,000–357,000 เยนต่อคืนสำหรับสองคนพร้อมอาหารสองมื้อ เปิดขายออนไลน์เพียงสิบห้อง ห้องอื่นต้องโทรจอง และบันไดที่ขัดเงาไว้ค่อนข้างลื่น ฮิรางิยะ (ระดับหรู) ฝั่งตรงข้ามถนน คือตัวเลือกด้านบริการ (4.95 จาก 5 บนเว็บไซต์จองที่พักหรูชั้นนำของญี่ปุ่น) และไคเซกิสไตล์เกียวโต เริ่มราว 73,000 เยนต่อคน แต่อาคารเก่ามีผนังบาง และห้องที่เล็กที่สุดไม่มีห้องอาบน้ำในตัว คานาเมอังนิชิโทมิยะ (ระดับหรู) ซึ่งมีแปดห้อง คือตัวเลือกด้านมื้อค่ำ เริ่มด้วยการชมครัว แล้วตามด้วยไคเซกิระดับดาวมิชลินในห้องส่วนตัว ราคาราว 71,500–99,000 เยนต่อคน บวกค่าบริการ 10% แต่อ่างไม้ฮิโนกิน้ำร้อนมาก และห้องชั้นล่างได้ยินเสียงฝีเท้า โฮชิโนยะเกียวโต (ระดับหรู) สร้างขึ้นโดยเน้นความเงียบ ไม่มีทีวี บันไดชันและไม่มีลิฟต์ และต้องจองมื้ออาหารแยกจากห้องพัก สุมิยะคิโฮอัง (ระดับคลาสสิก) เป็นตัวเลือกเดียวที่มีออนเซ็นและเป็นเรียวกังระดับคลาสสิกแห่งเดียว จุดแข็งที่สุดคือข้าวหุงด้วยเตาคามาโดะและไคเซกิสไตล์เกียวโตที่เปลี่ยนเมนูทุกเดือน แม้บางห้องจะดูเก่า